Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

Ἡ ἡμέρα τῆς Θεᾶς [2] –Ἡ μύησις

Εναι τ φς, νατολή; μήπως εν’ δύσι;
τιμ σ’ ατν πο πρόλαβε μ βογγητ ν χύσ.

πιβράβευσι κοντά κα τ κωλ ν ψει
πρτος ατς γι τν Θεά τν ποτσα του θ κόψ.

Μπροστά του μφανίζεται κα στέκεται μ χάρι
δίπλα νδράποδα πολλά μ’ να λειψ παπάρι.

Στέκουν σεμν κα ταπεινά πιστ πηρετονε
τν σοφρα τς Μεγαθες ν γλείψουνε ζητονε.

«λα κοντά μου τέκνο μου κα κόψε σου τ πέος
στν φύσι μου τν θηλυκή θέλω ν νοιώθς δέος».

«Τ πνεμα σου, νδρείκελο γι ν ναβαθμίσς
τν θήλεια περοχή πρέπει ν’ ναγνωρίσς».

«γώ εμ μουνόδουλε Κυρία Θεά σου
κα π τν τράγο ζήτησε ν λάβς τ καυλιά σου».


Τρα τ σπίτι σου γαμον κα σ ψωλογουστάρεις
τσ’ εναι παλιοπουσταρ τ’ ρχίδια μου θ πάρς.

ούφα μουνόμυξα ζεστήπ τ ξέχειλο μουνί
μύησ σου πουσταρλήθεια ψωλοκωλική.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου