Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

Ἡ ἡμέρα τῆς Θεᾶς [1] –Εἰσαγωγή

Πίπα, γαμσι κα χυσιό, γηορτή, χαρ μεγάλη
κα πρωκτοσυνουσίασι στς κστασης τν ζάλη.

Μουν δ, μουν κε, μουν κα παραπέρα
γηορτάζουν –λέει– τς Θες τν ερ μέρα.

Δίπλα π’ τν πρωθιέρεια νά! κα κερασφόρος
κι καλα του ξεχύνεται στ χυσωμένο ρος.
 
Λαλε πουλί, παίρνει ψωλ κι Λίλιθ τ ζηλεύει
ζεστ τς πούτσης ξερατ ν καταπι γυρεύει.
 
Δωρν καυλ λάβετε κα δότε δωρεάν τε
ο τράγοι κα τ ρπετ τν κλο σας γαμν τε.
 
Ψωλόχι σπρο κα παχύ μεγάλη ελογία
μόν’ τσι –λέει– εσ’ ξιος ν’σπάζησαι τ θεα.
 
Κράζει πρωθιέρεια γι ποτσα λυσσασμένη:
«π’ τος πιστούς της Θεά εν’ κανοπημένη».
 
Μέσα στν καλα τν καυτή κα μέσ’ στν γρια στύσι
τν λασπωμένο κλο της θ τν λοποιήσ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου