Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2014

Η ΠΕΓΚΥ ΑΠ' ΤΟ ΦΙΞ (ΘΑ ΤΗ ΓΑΜΟΥΣΕ ΚΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ)

ταν Πέγκυ π' τ Φξ κωλοτσιμπούκαρος σωστς
μία μουνάρα φοβερ πο θ γαμοσε κι Χριστς

εχε κωλάρα τουρλωτ κα βύζους σ πεπόνια
κι μα σ πίπωνε γερ παρέλυες γι χρόνια

τ χείλη της σ μέγγενη σο σφίγγανε τ μπζλο
κα μ τ χέρια λαίμαργα σο γράπωνε τ γκλο

σ ούφαγε, σ στράγγιζε κα γλειφε τ χσα
κα μς τ γκαφετέρια στν παιζε στ σα

ταν Πέγκυ π' τ Φξ μο πρε πίπα κι εδα φς
σο λέω, φίλε, σοβαρ θ τ γαμοσε κι Χριστς

ΠΕΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

πς το θεο, μα τν δς, π' τ καυλ δν θ σωθ
πς το θεο μ τσαμπουκ εθς ν π ν γαμηθ

πστο μαλάκα τ Γησο ν μο ρουφήξ τ μπζωλ
μ σκινχεντάδες τν ζητ κα θ το σκίσω τ κωλ

"νέστη", λένε, " Χριστός" μ δ μο καίγεται καρφ
γιατ' εναι φλρος ντελς κα σιχαμένη δερφ

σ ντ κατάρα τριγυρν μ τος πόστολους μαζ
θ τν γαμήσω στυγερ μ λλους δώδεκα ναζ

ΜΠΕΡΔΑΜΕΡΔΑ

λλο πρμα τ γυμπούκι κι λλο πρμα τ ψωλ
κι λλο πρμα ν γαμνε τ θε μ τ μυστρ

πέρα-δθε στάζ ποτζα σν ντλία βροχερ
κα δροσίζει τ μουνέλα πο γιομίσανε τυρ

κοπανάει λη μέρα Γουμπέκα μ μμον
κα τ άμφος του γαμάει τς κουφάλας τ μπζυχ 

λλο πρμα ν στ λέω κι λλο πρμα ν τ δς
ν γαμον τ Μπαναγία δέκα Νέγροι στ Φυλς

μς το Τζέχο τ μνημούρι μολήσανε χυσις
κα στ μπλάκα του χαράξαν δύο ζβάστικες παχις

εμαι μάγκας, εμαι μπήχτης εμαι ξοθος Ναζιστς
κα στ χέρι μου κραδαίνω βαργιοπολα σ ντας

ΤΟ ΚΑΨΑΜΕ ΤΟ ΡΑΪΧΣΤΑΓΚ

Τ κάψαμε τ άιχσταγκ το βάλαμε μπουρλότο
συντρίμμια λα γίνηκαν μσε μεγάλο κρότο

τ
κάψαμε τ άιχσταγκ μικρός ταν κόπος
κα
στέκει τ κουφάρι του σ γκρανίου τόπος

γλυκ
τ λαμπαδιάσαμε μ μπόλικη βετζίνα
ν
γίν χοντα, μάγκα μου ν σπάσ ουτίνα

ο
κάλπες τώρα ψόφησαν τελjώσανε τ στεα
ναζίδικη θ
χτίσουμε λαμπρ δικτατορία

τ
κάψαμε τ άιχσταγκ κι ατ δν εναι ψέμα
το
ς δρόμους θ ποτίσουμε στ μπολσεβίκων αμα

τ
κάψαμε τ άιχσταγκ τ κάναμε πουτάνα
το
καθ βραίου γρια θ γαμηθ μάννα

το
ς φούρνους προθερμαίνουμε γι λους τος Τσιγγάνους
τ
άιχ θ γεμίσουμε μ ριους Παγάνους

ξανθο
νταδες γκαυλοι μ μπράτσ π τζάλι
κα
πούτσους κατήβολους πο κανε σ μαγκάλι

ΣΚΑΤΑ ΣΤΟ ΜΝΗΜΑ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Κακογουστιὰ σκυλάδικα μπουζούκι τσιφτετέλι
γαρούφαλλα ποὺ πέταγες Γιαννόπουλε Βαγγέλη

τώρα κοσμοῦν τὸ ντάφο σου χυμένα ‘πὸ δαιμόνια
καὶ τὸ γυμνὸ κρανίο σου τὸ μασουλᾶν τὰ ὄρνια

τυρόβλαχε ἐκμαυλιστῆ ψευδοεξωρισμένε
μουνόπανο τοῦ ΠΑΚ-ΠΑΣΟΚ βλαχοδιωρισμένε

στὸ μνῆμα σου ξεφτύλιζμα θὰ ξηγηθῶ καὶ φέτο
μὲ τὴ γυφτιὰ τοῦ Ἕλληνα ἐπήγαινες πακέτο

τὸ ἴδιο γοῦστο εἴχατε, γι’ αὐτὸ σὲ κάναν μάγκα
τὸν τάφο σου μὲ πήγματα τὸν χέζει κι ἡ μαρμάγκα

σὲ κάθε σου μνημόσυνο κουνάω σημαιάκι
χειροκροτῶ καὶ κατουρῶ πάνω στὸ καντηλάκι

ΣΚΑΤΑ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ (ΑΙΩΝΙΑ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟ ΡΟΥΠΑΚΙΑ)

μι βραδι στ Κερατσίνι στιλετι ναζιστικ
σο κομμάτιασε γαμιόλη τ γκαρδι σ πιροσκ

στ πεζούλι ξεψυχοσες κα κλαψούριζες μουν
σν Χάρος μ λαχτάρα βλεπ' λη τ σκην

πγες μάγκας ν τ παίξς σ νταδες φασικος
μ σ φύτεψαν στ χμα μ κρωγμος σατανικος

μ τ σάπιο σου τ αμα κάναν γιες χος
κα στ Γκόλασι καβλσαν τν ς-ϊ ο ψυχς

Παλο Φσσα πουσταρ σ γαμ σ γκουμπαρ
στ καντήλι σου χυσις ξακοντίζω μ χαρ

Παλο Φσσα ξεκωλ σκυλομούρη χασικλ
πόσο καύλωσα μπινέ! πο σ σφξαν σ σκυλ

τώρα τέλειωσαν ο ῥῖμες κα σο ζβσαν τ φων
κα τ γκλο τ τελώνια θ σο κάμουν σ χων

μς το δη τ σοκάκια φοβιζμένος τριγυρνς
κα τ μποτσο το Σατάνου σ μπουτάνα προσκυνς

κε θ νοιώσς, ῥὲ πουστράκι, τ σημαίνει φασιζμς
κα βρώμικός σου κλος τ θ π ξολοθρεμς

στ μαπίδι σου πάνω θ σπινιάρουν ο ψωλις
κι π' τ μάτια σου θ στάζουν τν δαιμόνων ο χυσις

μάγκα, Γιργο Ρουπακι, σέρβιρες καυτ σουγι
τ σεπτή σου τ μορφ γαπνε τ παιδι

Ναζιστρα ουπακι εν' τ' ρχίδια σου βαργι
σο φωνάζουν ο Ναζο "Γιώργη, γάμα Παναγι!"