Θὰ μὲ δῇς στὴ Γκηφισιὰ
σὲ χλιδάτα
μαγαζιὰ
μὲ παπούτσι Οὖγκο-Μπὸς
καὶ Ἀρμάνι κουστουμιὰ
ὅλο γύρω μου μουνιὰ
τζατρυπίδια ἁλμυρὰ
μοῦ χουφτώνουν τὴ μπζωλὴ
καὶ γελᾶνε πονηρὰ
τὰ ξανθά μου τὰ μαλλιὰ
χαϊδεύουν μὲ χαρὰ
εἶμαι Ἄριος νταὴς
καὶ καβλώνουν σὰ σκυλιὰ
σφίχτης ντοῦρος, ῥατσιστὴς
καὶ τραμποῦκος περjοπῆς
κι ἂς μεγάλωσα βοῦ-ποῦ
εἶμαι τίγκα
Ναζιστὴς
μὲς τὸ σόι ἀποροῦν
νὰ μ᾽ ἀλλάξουν προσπαθοῦν
συγγενῆ χιτλερικὸ
νὰ χωνέψουν δὲ μποροῦν
μὰ στὸ μποῦτσο μου κι ἐγὼ
τοὺς γαμάω τὸ Χριστὸ
ἔχω ζβάστιχα τατοῦ
χαραγμένη στὸ λαιμὸ
ὅπου δῶ Πακιστανὸ
τὸν σαπίζω στὸ λεπτὸ
καὶ σὲ κάδους σκουπιδιῶν
τὰ γυφτάκια τὰ πετῶ
μὲ σκληροὺς Νεοναζὶ
τσάρκα βγαίνουμε μαζὺ
μαχαιρώνω Ἀλβανοὺς
σ᾽ ὅπjο βροῦμε μαγαζὶ
τὰ ἀνάρχια τὰ μισῶ
σὰ ῥομπὸτ τὰ κυνηγῶ
στὰ Βριλῆσσα κάνω ντοῦ
καὶ μὲ λύσσα τὰ χτυπῶ
πουτανάκια ἀριστερὲς
μὲ γουστάρουν σὰ ντρελλὲς
τὶς μπουκώνω μὲ καβλὶ
καὶ βαρῶ ἀμυγδαλὲς
τὰ κορίτσα τῶ μπλουσίων
τὰ γαμῶ καὶ χύνω πῦον
γιατὶ εἶμ᾽ ἐγὼ Φασίστας
τῶν βορείων
προαστίων
